a y o son
"artigos" si no llevan tilde a= la y o=el
á y ó
son contraccións, levan o til
un = unhs ; uno = unos
unha = una; unhas
= unas
un, dous,
tres, catro, cinco, seis, sete, oito, nove e dez
facer =
hacer,
levar =
llevar,
camiñar =
caminar
rúa = calle,
praza =
plaza
laranxa =
naranja,
mazá =
manzana,
laranxeira =
naranjo,
maceira =
manzano
……………………………………
En gallego existe femenico y masculino, singular y plural.
o =
el; ó = a el; moito = todo; moitos =
todos
a =
la; á = a
la; moita = toda; moitas
= todas
os =
los; ós = a los; as
= las; ás = a las
Vocabulario
polbo =
pulpo
feira =
feria
árbore = árbol
(es femenino); fiminino a árbore
pranta = planta
prato =
plato
home =
hombre
muller
= mujer
paisaxe = paisaje
(es femenino) a paisaxe
branco =
blanco
negro =
negro
amarelo = amarillo
vermello = rojo
laranxa =
naranja
ledicia
= felicidad
esquencer = olvidar
(Sabela)
……………………………..
Como as catalanas ganadesnos por maioria asoluta o gallego
levámolo un pouco atrasado, pero xa nos poñeremos o día cando Sabela se poña as
pilas.
Como las catalanas nos ganais por mayoría absoluta el gallego lo llevamos un poco atrasado, pero ya nos pondremos al día cuando Sabela se ponga las pilas.
QUÉROLLE MOITO O MEU HOME
(le quiero mucho a mi marido)
E TAMÉN OS MEUS FILLOS
(y también a mis hijos)
A TERRA QUE ME VEU NACER
(a la tierra que me vio nacer)
E A TERRA ONDE VIVO
(y a la tierra donde vivo).
Como las catalanas nos ganais por mayoría absoluta el gallego lo llevamos un poco atrasado, pero ya nos pondremos al día cuando Sabela se ponga las pilas.
QUÉROLLE MOITO O MEU HOME
(le quiero mucho a mi marido)
E TAMÉN OS MEUS FILLOS
(y también a mis hijos)
A TERRA QUE ME VEU NACER
(a la tierra que me vio nacer)
E A TERRA ONDE VIVO
(y a la tierra donde vivo).
(Loli)
**************
Hoxe é o día 20 de julio do ano dous mil trece. É sábado. Moitas apertas a todas as amigas da praza. Adeus.
**************
Hoxe é o día 20 de julio do ano dous mil trece. É sábado. Moitas apertas a todas as amigas da praza. Adeus.
17 comentarios:
Boa noite!
Estamos esperando a Sabela, a que nos siga instruyendo en su lengua, pero vemos que tarda...
Mientras llega, he traído algunas aportaciones que tanto ella como Loli nos dejaron hace meses.
En la entrada anterior os comentaba que si queréis que hagamos otra actividad juntas, no tenéis más que decirlo.
Moitas apertas!
Conchi
Bos días eu vin facer para cumprimento xa que estarei uns días en Planoles.
Buenos días, he pasado a saludaros ya que estaré unos días en Planoles.
Hasta pronto!!
Besos y abrazos.
Gloria
"O Miño é vello e é tristeiro.
Sempre vai mudo. E vai senlleiro.
No inverno semella que murmura
un segredo con forte voz escura.
Un escoita, atento e esperanzado.
E o vello Miño sempre vai calado."(1954)Manuel María
(El Miño es viejo y es triste.
Siempre va mudo. Y va solitario.
En invierno parece que murmura
un secreto con fuerte voz misteriosa.
Uno escucha, atento y esperanzado.
Y el viejo Miño siempre va callado.)
Sen metafísica poética digo o meu mensaxe: vivide.
Sen berros que cheguen ás entrañas: vivide. Vivir sempre.
Vivir agora, denantes e despois.
Manuel María 1929-2004
"Sin metafísica poética digo mi mensaje: vivid
Sin gritos que lleguen a las entrañas: vivid. Vivir siempre
Vivir ahora, antes y después"
Vergüenza me da presentarme en la plaza, no hay disculpa, pero si un poco de piedad por mi, este año no se que me pasa, nada transcurre como en principio pienso..., primero tantísima lluvia y ahora un calor insoportable quizás sea la causa de mi descontrol...
Conchi no vas desencaminada con ganas me metería en la bañera todo el día.
Perdón, perdón y perdón, intentaré pasarme por la plaza y por el despacho de Conchi, espero que en esta ocasión no se tuerzan los planes.
Abrazos.
Biennnn!!! y a mi que esta lengua gallega me transporta al ambiente medieval y no sé porqué.
Pero ese poema es precioso.
Sen berros que cheguen ás entrañas: vivide.
(Copio y pego) Intentaré aprendérmelo .
Besos con churretes de calor
¡Buenas tardes y calurosas!
Conchi, referente a hacer otra actividad yo lo dejo en tus manos porque no sé si voy a poder seguir vuestro ritmo. Esta lección me parece muy bien porque yo no conocía nada de gallego y aunque se me olvida todo, siempre queda algo y me gusta leer... creo que sería fácil aprenderlo, así que yo quedo a vuestra disposición. Si puedo participar lo haré con mucho gusto y si no puedo os leeré también con mucho gusto, jajaja.
Sabela, me alegro de verte por la praza... ¡Ya te encontraba a faltar! Os sirvo un refresco mientras charramos un poco...
Gloria, pásalo bien por ahí arriba.
Besos para todas.
Boas noites.
Sabela que alegría verche pola praza, con esta calor custa saír de casa, así que aproveitemos agora que empeza a refrescar un pouco, para tomarnos un heladito con Piedad.
Eu non teño nin idea de galego, creo que me resultase moi difícil, pero farase o que se poida.
Amigas no tengo ni idea de gallego, así que lo único que se me ha ocurrido es poner el traductor,pero no se si esta bien traducido, perdonad mi torpeza, jajaja!!!
Intentare no perderme clases, seguro que son muy interesantes.
Conchi te digo como Piedad, estamos en tu casa y tú decides, que actividad nos propones????, se intentara hacer lo que se pueda.
Espero que a pesar del calor esteis pasando un buen fin de semana.
Abrazos.
Rosa.
Boa noite.
Sabela, graciñas por esos textos. Me pasa como a Driada que me gusta esa lengua aunque no entienda mucho.
Tú no te apures, aquí estamos, ven cuando puedas.
Piedad y Rosa, no se me ocurre nada o casi nada, que podamos hacer con estas calores. Pero sí os lanzo este reto a TODAS:
¿qué podemos hacer con un tapón de botella? (de las de cerveza, por ejemplo). Venga, imaginadlo y decidlo, si tenemos tiempo lo probamos y podría servir para que los niños se entretuvieran, ¿no?. Antes se doblaban y se hacían cortinas!
Os dejo un fuerte abrazo. Yo me voy a servir un heladito de turrón pero pequeño pues me estoy poniendo redonda este verano.
Conchi
Un saludo con agradecimiento para tod@s...
Rosa el traductor anda un tanto despistado veras eso de verche no encaja el "che" no sería, más bien "de te ver pola praza".
Helado es xeado, y las terminaciones del diminutivo en ito en galego es iño, tendriamos un xeadiño aunque yo nunco oí esto.
Y alegría es "ledicia". Bueno esto es lo que veo yo, aunque no me extrañaría que hubiese más.
Driada no vas desencaminada pues existe restos del gallego medieval.
Abrazos muy fuertes para tod@s.
Buenas noches.
Sabela, gracias por corregidme veo que el traductor me despisto un poco. Por cierto la poesía es muy bonita.
Conchi, a mi no se me ocurre que hacer con un tapón y menos de cerveza, sera que el calor no nos deja ni pensar, vega da postas porfa!!!
Me tomo un heladito mientras vais llegando y pronto a dormir, que Roser y yo madrugamos mucho para ir andar.
Las amigas que hace tiempo no pasan por la plaza, espero que estén pasando un buen verano, y deciros que os encontramos a faltar.
Abrazos a todassss!!!
Rosa.
Buenas noches. Hace días que no me paseo por la plaza. Veo que ya apareció Sabela y con ella y Loli,las lecciones de galego. Muy difícil es, pero, pondré todo mi interés en aprender.
La calor me tiene deshecha, es insoportable, por lo visto toda España está igual ¡que le vamos hacer!
Conchi, ¿que una llevas en la cabeza? las chapas de las cerveza hay quien hace cosas muy bonitas pero hay que tener herramientas e imaginación.Yo con esas calores...
Mi hija hoy ha cogido las vacaciones por lo que ya estamos libres nos iremos al campo. Cuando venga a dar una vuelta por casa intentare pasar por la plaza a saludaros. A las que vayáis de vacaciones que lo paséis muy bien y las que no TAMBIÉN.
Moltas apertas para todas.
Roser
Sabela, hoy me acordé de que por estas fechas nos conocimos, ¿te acuerdas?
Y esta noche vengo con el corazón encogido de escuchar las noticias con ese grave accidente que ha habido en Galicia. Es terrible! Un montón de fallecidos y de heridos. Un tren de alta velocidad, que es lo mismo casi que si fuera un avión.
Me siento muy apenada por estas personas. Y en qué fecha! Hay que ver cómo ocurren las cosas.
Un abrazo grande para todas, Roser, Rosa, Piedad, Driada, Gloria, Sabela...
Conchi
La verdad es que las fotos del accidente de tren en Santiago son espeluznantes y te hacen pensar, ya veis, las fiestas del Patrón se convirtieron en tragedia.
Si que me acuerdo Conchi de tu visita a Lugo y ayer te deje en mi rincón unas cuantas rosas amarillas, supongo no las verías.
Me gustaría saber que les pasó a tu rosa y a mi trébol salen camuflados...
No me olvido del Gallego y algo ando trabajando, vía correo te informaré. La semana pasada contaba estar en Lugo, nos fuímos el lunes, pero el martes nos trajeron a Juan hasta el sábado que nos venimos los tres y estamos toda esta semana en Coruña..., el tiempo de me escapa de las manos...
¿Te acuerdas Conchi que Galle con las chapas le hizo un disfraz a su hijo? recordando eso "quédome pequeniña" (me quedo pequeñita).
Abrazos.
Os leo como siempre empezando por el último comentario , el de Sabela ... ayer me fui muy pronto a la cama, ando un poco cansada y no me enteré de esa noticia . LLevamos unos cuantos accidentes en lo que llevamos de verano, lo que faltaba!!.
Un abrazo y a seguir lo mejor que se pueda
El trágico accidente nos ha conmovido a todos, ver las imágenes ha sido espeluznante, se me ponen los pelos de punta. Deseo que los heridos se recuperen pronto y mucho ánimos a las familias que han perdido a los seres queridos. Solidarizad y cariño para todos.
Abrazos.
Roser
Un saludo para tod@s desde la Galicia que llora..., esta mañana me llamó Gloria interesándose por todos nosotros, en aquel momento le dije que estábamos bien, pero hace un rato me enteré que un amigo intimo de Abraham y de Ana se encuentra entre las víctimas, están deshechos y él había superado un cáncer, yo también lo conocía D.E.P.
Abrazos.
¡Hola a todas!
No sé porqué el verano parece que es dado a dejarnos grandes tragedias. Es terrible lo que ha pasado con el tren, y justo un día antes de la celebración del Apóstol.
Sabela, fíjate que pensé en ti, porque al estar allí en Galicia pensé que te habría dado duro, pero es terrible conocer a alguien que ha sufrido un accidente así, y más si es tan cercano a tus hijos. Lo lamento mucho, amiga. Uno ve esas imágenes y duelen, sí, incluso nos llegan a parecer irreales, como si estas cosas no pudieran pasar, porque escapa a nuestro entendimiento, pero el saber que alguien cercano a uno la ha sufrido te debe golpear los sentidos.
Descansen en Paz y para los heridos mis deseos de su pronta recuperación.
Un abrazo a todas.
Margarita.
Buenas noches.
Vengo con el corazón encogido... Yo no veo las imágenes pero me pongo en el lugar de todas esas familias y pienso lo duro que debe ser pasar por estos trances tan dolorosos, aunque una cosa es imaginártelo y otra muy distinta vivirlo de cerca con seres queridos. Es espantoso.
Yo también me acordé de Sabela, pero cuando leí su comentario me alegré de saber que estaban bien y mira por donde, han perdido a un amigo...
Deseo que se recuperen pronto los heridos y a los familiares de los fallecidos... poco alivio pueden sentir con mis palabras pero desde aquí les envío mi más sentido pésame... Que el Apóstor Santo le de fuerzas para sobrellevar este dolor tan grande.
Os dejo besos y abrazos para todas.
Publicar un comentario